چشم به راهت هستیم صاحب الزمان ...

به قدر و به کوثر به رضوان و طوبی – به وحی الهی به قرآن جاری

به تورات موسی و انجیل عیسی – بسی پادشاهی کنم در گدایی

چو باشم گدای گدایان زهرا (س) – چه شب ها که زهرا (س) دعا کرده تا ما

همه شیعه گردیم و بی تاب مولا – غلامی این خانواده دلیل و مراد خدا بوده از خلقت ما

مسیرت مشخص، امیرت مشخص – مکن دل ای دل بزن دل به دریا

که دنیا به خسران عقبا نیرزد – به دوری ز اولاد زهرا نیرزد

و این زندگانی فانی جوانی – خوشی های امروز و اینجا

به افسوس بسیار فردا نیرزد

اگر عاشقانه هوادار یاری – اگر مخلصانه گرفتار یاری

اگر آبرو میگذاری به پایش – یقینا یقینا خریدار یاری

بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟ – چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟

به شانه کشیدی غم سینه اش را؟ – و یا چون بقیه تو سربار یاری

اگر یک نفر را به او وصل کردی – برای سپاهش تو سردار یاری

به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟ – چه مقدار بی تاب و بیمار یاری؟

دل آشفته بودن دلیل کمی نیست _ اگر بی قراری بدان یار یاری

و پایان این بی قراری بهشت است – بهشتی که سرخوش ز دیدار یاری

نسیم کرامت وزیدن گرفته _ و باران رحمت چکیدن گرفته

مبادا بدوزی نگاه دلت را

به مردم که بازار یوسف فروشی در این دوره بد شدیدا گرفته _ خدایا به روی درخشان مهدی

به زلف سیاه و پریشان مهدی _ به قلب رئوفش که دریای داغ است

به چشمان از غصه گریان مهدی _ به لبهای گرم علی یا علی اش

به ذکر حسین و حسن جان مهدی _ به دست کریم و نگاه رحیمش

به چشم امید فقیران مهدی _ به حال نیاز و قنوت نمازش

به سبحان سبحان سبحان مهدی _ به برق نگاه به خال سیاهش

به عطر ملیح گریبان مهدی _ به حج جمیلش به جاه جلیلش

به صوت حجازی قرآن مهدی _ به صبح عراق و شبانگاه شامش

به آهنگ سمت خراسان مهدی _ به جان داده های مسیر عبورش

به شهد شهود شهیدان مهدی _ مرا دائم الاشتیاقش بگردان

مرا سینه چاک فراقش بگردان _ تفضل بفرما بر این بنده بی سر و پا

مرا همدم و محرم و هم رکاب _ سفرهای سوی خراسان و شام و عراقش بگردان

یا مهدی یامهدی مددی

علی فانی