فرهنگ انتظار و امید به روز بعد اي اميد بي پناهم موعودا! ديرهنگامي است که چشمان انتظار به راهت دوخته و جان و دل به شراره هاي اشتياقت، سوخته ايم .باغ آرزوها به شوق بهارروي تو خزانها را مي شمارد و چکمه های خونين شقايق را مي نگارد;نرگس ها داغ هجر تو بر سينه دارند;عروسان چمن جز به مژده جمال دلارايت سر زح...

اي یوسف فاطمه! اي یار سفر کرده!هزاران هزار دیده در فراق تو یعقوب وار خون میگریند و فقط با تماشای قامت تو بینا میشوند.ما درکنار دروازه ي دل هایمان، شاخه گل هاي ارادت بـه دست گرفته و هر آدینه منتظریم

جمعه یعنی یک غروب وعده داروعده ترمیم قلب یاس زارجمعه یعنی مادر چشم انتظاردر هوای دیدن روی نگارجمعه یعنی یه سماء دلواپسیمی شود مولا به داد ما رسی …؟

دلم جز هوایت هوایی نداردلبم غیر نامت نوایی نداردوضو و اذان و نماز و قنوتمبدون ولایت بهایی ندارددلی که نشد خانه ی یاس نرگسخراب است و ویران ، صفایی نداردبیا تا جوانم بده رخ نشانمکه این زندگانی وفایی ندا

فروغ روی یزدان داری ای دوستصفای باغ رضوان داری ای دوستتویی یوسف که در هر کوی و برزنهزاران پیر کنعان داری ای دوست ... ای دوست ...

روز سیزدهم دی ماه 98 بود ... آری روز جمعه ... ساعت هفت و نیم صبح بود که از خواب بیدار شدم ، دست و صورتم را با آب شستم . بعد از چند دقیقه ای سراغ تلویزیون رفتم . مشغول کانال گردی بودم که به شبکهء خبر ر

این سرخ کجا سرخ و این خونکجا خون استاین مشککه عطر استبحث از کهکشاناستاز عطر آسمانعطر ملائکبحث از شهید استاز یک شهیددردآشنایاین ملک و ملتاز چفیه اشهر کبوتریاد پرواز دارداز خنده هایشیک آسمانستاره می بار

می رسد روزی که بی چون و چرا می بینمت ...می رسد روزی که ای شاه وفا می بینمتعامل وصل من و تو ذوق بارانی بودمی رسد روزی که با حال گریان می بینمتمی رسد روزی که تکیه داده بر کعبه ودر کنار خانه ی امن خدا می بینمت

ديرگاهيست در ظلمت بي فرداي اين روزگار زمين در انتظار است تا کسي بيايد که کس باشد و تا مردمان با نگاهي در او کس را از ناکس بازشناسند.امروز که آدميان صداقت را به زير آوار فراموشي ها از ياد برده اند؛ حالا که خاک از خون سرخ عدالت گلگون است؛ زمين در حسرت يک مرد ميسوزد.حالا که سپيدي ها همه در سياهي دلهاي ...

موعودا! ديرهنگامي است که چشمان انتظار به راهت دوخته و جان و دل به شراره هاي اشتياقت، سوخته ايم .باغ آرزوها به شوق بهارروي تو خزانها را مي شمارد و چکمه های خونين شقايق را مي نگارد;نرگس ها داغ هجر تو بر

شمع خموش ما را، از خانه بردندتابوت مادرم را شبانه بردندمدینه در نوای أمن یجیب استمادر به خانه برگرد، بابا غریب استشهر مدینه دگر، زهرا نداردباغی که گل ندارد، صفا نداردچه فاطمیه ای شد امسال !!! فاطمیه ا

او با کوله باری از صبر می آید، او شمشیر علی را در دست می گیرد تا نامردان را سرکوب کند و برای هدایت مردمان قرآن را می آورد، او مثل ستاره ای درخشان در تیره ترین شب و مثل کوه بلندی در جنگل وحشت انگیز ظاه

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی دایم گل این بستان شاداب نمیماند دریاب ضعیفان را در وقت توانایی دیشب گله زلفش با باد همیکردم گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودا

آقای من! مولای غریب من! پدرمهربان اهل عالم گویا همه چیز دست به دست هم داده اند تا شما درغربت بمانید. می خواهم به سوی تو برگردم، یقین دارم برگذشته های پر از غفلتم کریمانه چشم می پوشی، میدانم توبه ام را

دلم می گیرد و به یاد آقایم دلتنگ تر از همیشه ام! من نیز همچون تمام منتظرانِ سرورم ، هرجمعه کمتر پلک می زنم تا زودتر ببینمش! هرجمعه که کوچه پس کوچه های دل را آب و جارو می کنیم ، برای استقبال از گام ها

دل بیقرار نیست "ادا در می آوریم" چشم انتظار نیست "ادا در می آوریم" بر لب دعای ندبه... و دل غرق شهوت است این انتظار نیست "ادا در می آوریم" آقا محب واقعی ات در میان ما یک از هزا

یکی می پرسد اندوه تو از چیــست؟ سبب ساز سکوت مبهـــــمت کیـــست؟ برایش صادقانه می نویسم ... برای آنکه باید باشد و نیســـت !!! ... اللهم عجل لولیک الفرج

آقاجان با یاد تو نشسته ام، در راهی که عبور کنی، میخواهم در آخرین غروب زندگی برجای پای تو نماز بگذارم؛ ای غریبه همیشه آشنای من، مهدی جان! بازگرد دیگر جانی نمانده است. جوانیمان رفت و نیامدی ...

دارد زمان آمدنت دير مي شود ... دارد جوان سينه زنت پير مي شود ... تقصير گريه هاي غريبانه شماست ... دنيا غروب جمعه چه دلگير مي شود ...

به قدر و به کوثر به رضوان و طوبی – به وحی الهی به قرآن جاری به تورات موسی و انجیل عیسی – بسی پادشاهی کنم در گدایی چو باشم گدای گدایان زهرا (س) – چه شب ها که زهرا (س) دعا کرده تا ما همه شیعه گردیم و